بيان آيه 56 اعراب مِنْ دُونِ اللَّهِ : مقصود اضافهء دعا به غير خداوند و دعا كردن به ساحت فاقد اثر بتهاست . اذا : اين كلمه ، معناى جزا مىدهد . يعنى اگر بتها را پرستش كنم ، جزاى من گمراهى است . مقصود اكنون خداوند ، پيامبر خود را مأمور مىكند كه از بتهاى آنها تبرى جويد . مىفرمايد : قُلْ إِنِّي نُهِيتُ أَنْ أَعْبُدَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ : بگو : خداوند مرا نهى كرده است كه بتهاى شما را پرستش كنم . اينها خدا نيستند و نبايد پرستيد . قُلْ لا أَتَّبِعُ أَهْواءَكُمْ : بگو : من از هواى نفس شما پيروى نميكنم و مثل شما از روى هوى و هوس ، سر بر آستانهء بتها نمىسايم . اين كار ، دليلى ندارد . برخى گفته‌اند : يعنى در طرد مؤمنين از هواى نفس شما پيروى نميكنيم . قَدْ ضَلَلْتُ إِذاً وَ ما أَنَا مِنَ الْمُهْتَدِينَ : اگر از هواى نفس شما پيروى كنم ، گمراه مىشوم و از اهل هدايت كه راه دين را مىپيمايند ، نيستم . برخى گويند : يعنى در اين صورت از پيامبران هدايت يافته ، نخواهم بود .